Het begin van een singer-songwriter

Ik met mijn ukelele toen ik 'm net had gekregen - het begin van mijn ambities als singer-songwriter.

Dolblij met mijn nieuwe ukelele in mei 2012.

Twee weken geleden startte mijn cursus singer-songwriter. En ondanks dat er nog niet zo veel gebeurd is en we vooral veel theorie gehad hebben, wil ik er toch over schrijven. Want a) het is heel leuk, en b) het gaat hopelijk resultaten opleveren die ik ook met jullie wil delen, en dan is het wel zo leuk te weten waar ik mee begonnen ben.

Al sinds mijn twaalfde schrijf ik songteksten. Echte liedjes kwamen er echter nooit van, want ik bespeelde geen instrument (en met de halfslachtige keyboardlessen van mijn middelbare school kwam niemand erg ver), en dan is het behoorlijk lastig een fatsoenlijke melodie of begeleiding in elkaar te fröbelen. Dus het bleef bij teksten. Maar vorig jaar kreeg ik een ukelele van mijn man en kwam daar eindelijk verandering in. Omdat een ukelele, met slechts vier snaren, belachelijk makkelijk is om te leren bespelen, duurde het niet lang voor ik een aardig repertoire aan covers had opgebouwd en me eens aan eigen composities begon te wagen. Echter, zelfs met een mega-makkelijk instrument als de ukelele is het schrijven van eigen liedjes een behoorlijke klus als je pas op je 25e enig muzikaal bewustzijn ontwikkelt…

Dus, enter de cursus singer-songwriter. Ik koos voor die van Rupert Blackman (pas op voor de autoplay video onder die link) bij Parnassos, het cultureel instituut van de Universiteit Utrecht, omdat ik daar al eerder zanglessen had gevolgd en als alumnus bovendien korting krijg. Twee weken geleden was de eerste les. Hoewel de les vooral bedoeld was om elkaar als cursisten een beetje te leren kennen, was er aan het einde wel wat ruimte om onze eigen composities te laten horen. Ik besloot, onder het motto “je kan het maar gehad hebben”, om mijn enige voltooide liedje ten gehore te brengen: Mary’s Song, over de 16e-eeuwse edelvrouw Mary Boleyn die aanvankelijk weinig geluk in het leven lijkt te hebben, terwijl haar jongere broer en zus tot grote hoogte stijgen, maar uiteindelijk het laatst lacht als ze een liefdeshuwelijk aangaat terwijl haar familie genadeloos ten onder gaat. Ik was doodnerveus, uiteraard, want ik had het nog nooit voor iemand gespeeld, maar de reacties waren goed! Ik kreeg commentaren als “je stem heeft een mooi timbre” en “de melodie is simpel, maar sterk”.

Ik kwam na die eerste les stuiterend van de adrenaline thuis. Hoe eng, maar hoe leuk is deze cursus!  Ik denk niet dat ik ooit een beroemde singer-songwriter zal worden, maar dat is mijn doel ook niet. Ik vind dit gewoon heel erg léuk om te doen, en ben benieuwd hoe ver ik kan komen. Vanavond is de derde les en ik kan niet wachten. Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte van mij vorderingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *