Debat op 2: vaste contracten versus flexwerk

Lydia de Leeuw bij Debat op 2

Ik had een eigen naamblokje en alles!

Deze week was ik te zien in het televisieprogramma Debat op 2 van de KRO en de NCRV. Het onderwerp was flexwerk: wordt dat het redmiddel van de vastgelopen arbeidsmarkt, of wil iedereen uiteindelijk toch een vast contract? Het was mijn eerste ervaring met live tv, en hoewel ik van tevoren twijfelde, beviel het uiteindelijk best.

Over het onderwerp van de uitzending zelf kan ik kort zijn: ik ben vóór vaste contracten. Tijdelijke en flexibele contracten bieden uiteindelijk toch niet de zekerheid die de meerderheid van de bevolking toch graag heeft om zijn leven comfortabel te kunnen leiden. Zeker voor mijn generatie zijn tijdelijke contracten zeer frustrerend. Ik heb de mazzel dat ik een vast contract heb, hoewel slechts voor 20 uur, maar ik zie het bij veel studiegenoten: we kunnen geen hypotheek krijgen, we durven geen kinderen te krijgen wanneer we die eigenlijk wel zouden willen, we blijven eigenlijk maar doelloos drijven in het vagevuur van het tijdelijk werk. Want hoe kun je langetermijnbeslissingen nemen als je niet weet of je die over een half jaar nog kunt betalen?

Met de redactie van Debat op 2 had ik al eerder contact gehad, toen ze een aflevering aan jeugdwerkloosheid wijdden. Tot mijn spijt kon ik niet bij die opnames zijn, maar ze vonden me blijkbaar leuk genoeg om me voor dit onderwerp weer te benaderen. En dit keer kon ik gelukkig wel! Ik twijfelde wel even, want jeugdwerkloosheid lag me nader aan het hart dan flexwerken, maar onder het mom van “als iedereen zo twijfelt wordt het nooit wat met de vrouwen op tv” besloot ik gewoon te gaan.

De redactie vond de discussie achteraf wat te ongericht en te veel richtingen opschieten. Hoewel ik het daar niet mee oneens ben, vond ik het toch een erg geslaagde ervaring. Ik was van tevoren bang dat ik last zou hebben van zenuwen, niks zou durven zeggen of juist te hard zou doordraven (“laat ook andere mensen aan het woord hè!”, waarschuwden vrienden mij). Gelukkig viel dat allemaal heel erg mee. Ik kwam één keer niet lekker uit mijn woorden, maar wist me verder gelukkig vooral te focussen op de discussie zelf en niet op de camera’s. Ik vond het wel jammer dat ik geen eigen microfoon had en moest wachten op de hengel, waardoor ik niet altijd even actief mee kon doen. Maar goed, zoals bij de borrel achteraf gezegd werd, “iets voor volgende keer”. De televisie is mogelijk nog niet van mij af.

Nieuwsgierig geworden? Debat op 2 is terug te kijken op Uitzending Gemist.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *